Annie van Rees

Doe je mee? Geef nu je reactie!

Dagelijks

 

Zomaar ineens is het lente en ik sta voor het raam en zie de kleuren in de tuin weer opschieten.

Op mijn i-phone lees ik dagelijks zodra ik wakker ben het dagelijks woord, een stukje uit de bijbel. Vandaag was dat ‘Dit zegt de HEER: Ga op de kruispunten staan, denk na, kijk naar de oude wegen. Welke weg leidt naar het goede? Sla die in, en vind rust.’Jeremia 6:16.

Na mijn dagelijks rondje fietsen, had ik er weer helemaal zin in. En hee, over welk kruispunt was ik eigenlijk gefietst? Was God daar ook? Om u eerlijk te bekennen: dat zag ik niet bewust, want ik sliep nog. Maar door mijn dagelijkse training, ging ik goed de dag in.

fotoEn- zomaar daarbij- zomaar als cadeautje-, kreeg ik bij thuiskomst- zomaar op de stoep voor mijn huis-, van een buurjongetje (dat ik overigens niet kende) een bosje bloemen! Zomaar bijzonder….

En dat bosje takjes staat nu in mijn vensterbank. Dan kan ik er de hele dag naar kijken en denken ‘doe ‘s zomaar’

– en dat dagelijks!

 

25 maart 2014 Posted by | Uncategorized | Een reactie plaatsen

Filosofie begrijpen…

Zaterdag was ik bij de studieconferentie van de Stichting voor christelijke Filosofie ‘de ziel opnieuw – over innerlijkheid, inspiratie en onderwijs ‘ . Ik vond het referaat van prof dr. Van Riessen goed te volgen – en relevant, zelfs praktisch (de workshop ‘s middags deed ze dan ook samen met een docent uit het voortgezet onderwijs)

Soms kom ik er wel eens aan toe iets van een filosoof te lezen. Dan voel ik me heel gewichtig dat ik dat lees. Maar eigenlijk denk ik dan vaak: interessant, maar ik snap het niet! Waarom zegt die schrijver niet gewoon in een goed, duidelijk betoog wat hij bedoelt? Wat verbloemt de schrijver met zijn knappe, breedsprakige betoog? Ach ja, moet ik hier tegenover zeggen: in der Beschraenkung zeigt sich der Meister? Wat is nou de boodschap? Mag ik dit redigeren? Of ben ik nou  te flauw?  Enfin, ik geniet echt wel van die franje…

Maar die lezing afgelopen zaterdag van prof. dr. Van Riessen heeft me aan het denken gezet. Ik ben dan ook benieuwd naar haar komende boek.

Eenvoudig, aarzelend door mij gezegd: zij heeft een verhaal, want de christelijke filosofie heeft een boodschap; en daar is een visie die ik deel. Die ik zowaar snap. Is dat relevantie?

photo

21 januari 2013 Posted by | Ikke, Uncategorized | Een reactie plaatsen

interessant werk (als vrijwilliger)

Hieronder zomaar wat grepen uit mijn werk, enkele samenvattingen die ik maakte:

Jolles kort(1)

jolles 2011 7(1)

leo lenssen

heesen, berrie

rondhuis

haring

leuke collega’s, enz!

29 december 2012 Posted by | Boeken, Onderwijs, Recensies | Een reactie plaatsen

Ik ben een supervrouw!

Tja, ik heb de laatste tijd niet veel geblogt. Het is leuk om te schrijven etc., maar andere dingen kosten ook tijd en energie. Het houdt een keer op. Van verhuisrommel tot en met onbetaald werk (en soms solliciteren naar leuk betaald werk). Zoals ik vandaag las op een van mijn ‘wc-kalenders': de mythe van de moderne vrouw – moderne vrouwen willen alles: interessant werk, een goed-lopend huishouden en lieve kinderen’ Tja, en dan heeft een mens nog zo 8 uur behoefte aan slaap – saai maar waar. In die volgorde staat het er, maar ik ervaar het als allemaal eisen tegelijk. Want bijvoorbeeld die lieve kinderen hebben wel behoeft aan een schoon huis – en anders wel de moeders van vriendjes en vriendinnetjes – om nog maar te zwijgen over schoonmoeders. Maar toch blijft mijn prioriteit: met een boekje in een hoekje.

14 maart 2012 Posted by | Ikke, Uncategorized | Een reactie plaatsen

school ‘s cool!

School ‘s cool is een bekend project (google maar) en start nu ook in Nieuwegein onder de enthousiaste leiding van Marion Sweet en Frank Seller. School ‘s cool, en dat ga ik als mentor binnenkort overtuigend uitdragen. En ik hoop dat overtuigend leuk en enthousiasmerend is! Benieuwd…

25 augustus 2011 Posted by | Ikke, Onderwijs | Een reactie plaatsen

Executieve vaardigheden: wat een woord!

Oei, wat moeten we tegenwoordig veel weten! En natuurlijk moeten we onze kinderen goed begeleiden, want ze moeten wel tot hun recht komen. Maar kom je tot je recht als er constant aan je gesleuteld wordt en je moeder overspannen probeert het niet fout te doen?

M.i. is de nadruk op spelen in het Amerikaanse pre-school programma Tools of the mind heel terecht. En ik ben ook heel benieuwd naar de ontwikkeling van de kleine kapitein door Sardes. Een kind leert het meeste door gewoon te spelen. De onderwijsgoeroe Lev Vygotsky (1896-1934) wist het al: zelfsturing kun je leren. Zelfsturing is een term die je overal tegenkomt als je je tegenwoordig verdiept in opvoeding (en welke ouder of leerkracht doet dat nou niet?): om te leren moet je kunnen plannen, je spanningsboog trainen, je werkgeheugen optimaal gebruiken, flexibel zijn, prikkels kunnen negeren of uitstellen enz. En dat moet je allemaal ‘zomaar’ kunnen, want geen geleerde weet hoe dat nou precies moet. Geen theorie beschrijft je netjes kant-en-klaar wat de verhouding is tussen nature and nurture, tussen de prefrontale cortex, waar je met je wijsvinger tegenaan zit als je nadenkt, en de beinvloeding door de opvoeding. Enfin: ga d’r maar aan staan!Niemand weet hoe dit unieke kind reageert. Help, je doet het dus altijd fout als ouder! Of je geeft je kind te veel steun – en dan wordt-ie lui en gemakzuchtig, omdat-ie niks zelf moet. Of je geeft je kind te weinig – en dan wordt ze onzeker. Zelfs theorieen en testen kunnen je dan niet helpen. Volgens mijn studie geschiedenis zijn theorieen alleen eye-opener in een heeeel brede werkelijkheid en gaat het altijd om het individuele verhaal -of in dit schrijfsel: het unieke kind. En wat weten we niet van dit unieke kind, omdat een theorie altijd alleen maar een afspiegeling is van de werkelijkheid? Het verhaal is toch altijd groter.
Misschien is het toch maar het beste dit kind lekker te laten spelen en zijn of haar eigen uniekheid te leren ontdekken – stukje voor stukje, beetje bij beetje, met vallen en opstaan. Want van vallen en opstaan leer je toch altijd het meest!
En dan praten we nog niet over de druk op de leerkracht, die voor een klas onopgevoede drukke mormels staat en ieder kind individueel moet begeleiden. Misschien moeten we onze kinderen dus gewoon ‘s ouderwets leren rekening te houden met elkaar?

Lekker laten spelen dus! Maar een ‘krachtige leeromgeving’ is natuurlijk wel aan te bevelen!

22 maart 2011 Posted by | Onderwijs | 3 reacties

Pindakaas als Kunst

Gisteravond in het jeugdjournaal liet men de beroemde pindakaasvloer (1962) van Wim T. Schippers zien, die nu in Rotterdam is in het Boijmans van Beuningen. Mijn zoontje lag dubbel van het lachen. En vanochtend meldde hij dat hij zijn kamer met chocopasta wilde insmeren – maar van mamma mocht dat helaas niet; die legde geduldig uit dat kunst in een museum hoort.

Zonet zag ik in de krant een korzelig commentaar dat pindakaas geen kunst is, want dat is niet mooi. ‘O’, dacht ik ‘Is kunst dan mooi en elitair?’ Volgens mij is kunst bedoeld om de dingen op zijn kop te zetten. Dan moeten we ‘s nadenken. Maar dan zegt deze ‘adynamische’ kunst iets over onze cultuur. Voor ons is pindakaas een ‘saai onderwerp’, maar wat denkt dat arme kind in Afrika?
(Die laatste gedachte vindt u ook terug in dit interview.)

5 maart 2011 Posted by | Recensies | Een reactie plaatsen

Complimenten en nog meer complimenten en:

Hee, het is vandaag nationale complimentendag.

Geef ‘s een compliment! (mag ook morgen en herhalen kan geen kwaad!)

STRAAL !!!!

1 maart 2011 Posted by | Ikke | Een reactie plaatsen

Ongezien trainen voor WAUW

Tja, wat doe je nu als huismoeder? Niets toch? Maar je man en kinderen – en niet te vergeten je omgeving – verwachten wel automatisch een schoon, opgeruimd en gezellig huis. Dat wil ik zelf ook, maar ja: van het UWV moet ik ook solliciteren – en dat wil ik ook. Want wie zit er nu thuis met haar universitair diploma op de bank? Soms zak ik dan (niet verveeld, maar moe) onderuit voor de t.v. met een mok koffie om me weer op te peppen. Na een rondje teletekst (maar kennelijk is er niet veel te melden op maandagochtend) kom ik terecht in koffieMAX. Behalve een enthousiaste presentatrice, biedt dit een kijkje in een oud programma: daarin zijn een voetballer en een danser door elkaar gemonteerd. Allebei leveren ze een toppres(en)tatie, resultaat van veel training. Wauw! Hartstikke mooi om naar te kijken. Ik zit meteen weer rechtop op de bank en allerlei radertjes in mijn hoofd gaan draaien – je kunt veel moois over allerlei sporten denken. Want wat denk jij nu?
Maar volgens mij is het doel van sport niet ernaar te kijken, maar het doen. Dus denk ik (onderuitgezakt op de bank): wat zie je van mijn zwemafstanden terug?

Annie zwemt in de vecht

28 februari 2011 Posted by | Ikke | Een reactie plaatsen

Protest !

De demonstratie tegen de bezuinigingen in het passend onderwijs was hier vlakbij, maar ik heb er niet eens iets van gemerkt. Maar gelukkig lees ik de krant. En bij navraag, bleek mijn man bij Blokhoeve blij te zijn dat hij fietst en niet met de auto in de file moest staan.

Enfin: waar ging het dus over? I

Vaak denk ik dat demonstreren onzin is: de vraag is welk groepje het hardst gilt (of zelfs: kan gillen). De krant pakte inderdaad uit met een foto vol schreeuwende demonstranten. Ik sta er niet bij(ik zeg dan: dit is niet mijn manier – dit past niet bij mij) – ben ik nu lui? Waarom voel ik me niet betrokken bij dit terechte protest? Waarom voel ik me niet thuis bij deze vorm van protest? Een demonstratie is geschreeuw en geen argumenten – soms is dat ook wel eens goed, maar vaak mis ik respect voor de ander, vaak denk ik: wie is er niet en wat speelt er nou eigenlijk? Democratie is ook naar die ander luisteren en rekening houden met wat jij niet vindt.
Enfin: een paar dagen geleden in Nieuwegein riepen mensen uit het onderwijs dat ze ‘verbijsterd’ waren en meer van die zinspelingen op de naam van de huidige minister van onderwijs. Want iedereen is het er mee eens dat er tegenwoordig bezuinigd moet worden, maar iedereen weet ook waar geld bij moet. Maar iedereen heeft zeker gelijk: het is toch een SCHANDE dat we zo omgaan met leerlingen, voor wie het ‘normale’ onderwijs niet genoeg biedt. We zadelen kinderen tegenwoordig maar op met een label ofwel ons antwoord op de vraag waarom deze kinderen ( ze zeggen wel 30 %) vastlopen in de huidige vorm van het onderwijs. En dan denkt onze minister gewoon dat ze die vraag kan beantwoorden door te bezuinigen: leest u bijvoorbeeld eens het interview met haar in Trouw van afgelopen maandag. Snap jij het, snapt zij het? Waarschijnlijk lees ik te weinig, maar ik heb nog nooit een inhoudelijke uitspraak van haar gezien. Ook toen ik voor haar werkte bij de gemeente Schipluiden, vond ik haar aardig, maar was ik het niet met haar eens. Tja, dat blijft het verschil tussen beleid en bestuur, vrees ik.
Maar het blijft knap, geloofwaardig te communiceren dat je een probleem oplost door te bezuinigen. Ga d’r maar ‘s aan staan als minister!

15 februari 2011 Posted by | Onderwijs, Politiek | Een reactie plaatsen

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.