Annie van Rees

Doe je mee? Geef nu je reactie!

Executieve vaardigheden: wat een woord!

Oei, wat moeten we tegenwoordig veel weten! En natuurlijk moeten we onze kinderen goed begeleiden, want ze moeten wel tot hun recht komen. Maar kom je tot je recht als er constant aan je gesleuteld wordt en je moeder overspannen probeert het niet fout te doen?

M.i. is de nadruk op spelen in het Amerikaanse pre-school programma Tools of the mind heel terecht. En ik ben ook heel benieuwd naar de ontwikkeling van de kleine kapitein door Sardes. Een kind leert het meeste door gewoon te spelen. De onderwijsgoeroe Lev Vygotsky (1896-1934) wist het al: zelfsturing kun je leren. Zelfsturing is een term die je overal tegenkomt als je je tegenwoordig verdiept in opvoeding (en welke ouder of leerkracht doet dat nou niet?): om te leren moet je kunnen plannen, je spanningsboog trainen, je werkgeheugen optimaal gebruiken, flexibel zijn, prikkels kunnen negeren of uitstellen enz. En dat moet je allemaal ‘zomaar’ kunnen, want geen geleerde weet hoe dat nou precies moet. Geen theorie beschrijft je netjes kant-en-klaar wat de verhouding is tussen nature and nurture, tussen de prefrontale cortex, waar je met je wijsvinger tegenaan zit als je nadenkt, en de beinvloeding door de opvoeding. Enfin: ga d’r maar aan staan!Niemand weet hoe dit unieke kind reageert. Help, je doet het dus altijd fout als ouder! Of je geeft je kind te veel steun – en dan wordt-ie lui en gemakzuchtig, omdat-ie niks zelf moet. Of je geeft je kind te weinig – en dan wordt ze onzeker. Zelfs theorieen en testen kunnen je dan niet helpen. Volgens mijn studie geschiedenis zijn theorieen alleen eye-opener in een heeeel brede werkelijkheid en gaat het altijd om het individuele verhaal -of in dit schrijfsel: het unieke kind. En wat weten we niet van dit unieke kind, omdat een theorie altijd alleen maar een afspiegeling is van de werkelijkheid? Het verhaal is toch altijd groter.
Misschien is het toch maar het beste dit kind lekker te laten spelen en zijn of haar eigen uniekheid te leren ontdekken – stukje voor stukje, beetje bij beetje, met vallen en opstaan. Want van vallen en opstaan leer je toch altijd het meest!
En dan praten we nog niet over de druk op de leerkracht, die voor een klas onopgevoede drukke mormels staat en ieder kind individueel moet begeleiden. Misschien moeten we onze kinderen dus gewoon ’s ouderwets leren rekening te houden met elkaar?

Lekker laten spelen dus! Maar een ‘krachtige leeromgeving’ is natuurlijk wel aan te bevelen!

22 maart 2011 Posted by | Onderwijs | 3 reacties

Pindakaas als Kunst

Gisteravond in het jeugdjournaal liet men de beroemde pindakaasvloer (1962) van Wim T. Schippers zien, die nu in Rotterdam is in het Boijmans van Beuningen. Mijn zoontje lag dubbel van het lachen. En vanochtend meldde hij dat hij zijn kamer met chocopasta wilde insmeren – maar van mamma mocht dat helaas niet; die legde geduldig uit dat kunst in een museum hoort.

Zonet zag ik in de krant een korzelig commentaar dat pindakaas geen kunst is, want dat is niet mooi. ‘O’, dacht ik ‘Is kunst dan mooi en elitair?’ Volgens mij is kunst bedoeld om de dingen op zijn kop te zetten. Dan moeten we ’s nadenken. Maar dan zegt deze ‘adynamische’ kunst iets over onze cultuur. Voor ons is pindakaas een ‘saai onderwerp’, maar wat denkt dat arme kind in Afrika?
(Die laatste gedachte vindt u ook terug in dit interview.)

5 maart 2011 Posted by | Recensies | Plaats een reactie

Complimenten en nog meer complimenten en:

Hee, het is vandaag nationale complimentendag.

Geef ’s een compliment! (mag ook morgen en herhalen kan geen kwaad!)

STRAAL !!!!

1 maart 2011 Posted by | Ikke | Plaats een reactie