Annie van Rees

Doe je mee? Geef nu je reactie!

Echt kerst: het kan niet op!

Veel mensen keken afgelopen zaterdag naar de optocht van verlichte Trucks in Nieuwegein. Wauw! Wat mooi! Echt kerst!
(zie dus verlichte trucks op pen.nl)

EN DAN NU: ook nog het ECHTE KERSTVERHAAL ! Want iets verderop liepen de acteurs van de kerstwandeling van het 5G. Netwerk. Veel mensen keken daar nieuwsgierig naar, zomaar in Nieuwegein-Noord – wat wil je nog meer? Wauw! Wat barmhartig! Echt kerst!

(hier de tekst – je mag ’t ook herdertjestocht noemen…en je mag ’t gebruiken; wel leuk als je me ff laat weten)
tafereeltjes kerstwandeling.site

Lees het verhaal nu in de bijbel!

19 december 2016 Posted by | Uncategorized | Plaats een reactie

ook hier, ook nu

Ook nu ik bij het Rode Kruis werk, kom ik weer het thema ‘diversiteit’ tegen. Dat blijft spelen, want we (ont)moeten elkaar steeds weer. Dus moeten we steeds weer nadenken, of beter: met elkaar omgaan.
Hierbij mijn verslag van de avond van 22 september j.l.

Diversiteit: discussie binnen het Rode Kruis of niet?

Diversiteit is een belangrijk thema binnen het Rode Kruis; het staat al jaren in de beleidsstukken. Het Rode Kruis moet een afspiegeling zijn van de samenleving.
Dus daar moet nu hard iets mee gebeuren in de praktijk! Kijk maar ‘s om je heen wat daar gebeurt.
Doet iedereen lekker mee? En is dat ook in District Utrecht zo?

Op donderavond 22 september was er op het kantoor van het Rode Kruis Utrecht een landelijke avond over diversiteit. Heel belangrijk en interessant natuurlijk, dus daar was ik ook bij. We waren met veertien mensen: een stel uit de afdelingen en een aantal van het Verenigingskantoor, die er in het Talentenprogramma over hadden nagedacht en nu graag hun project willen uitrollen.
Nicole, die al enkele trainingen bij afdelingen heeft verzorgd, leidt het onderwerp in. Ze stelt vast dat het een moeilijk onderwerp is om mee te beginnen, juist omdat veel mensen zich niet bewust zijn van hun eigen culturele gedrag. Als je dus vindt dat het Rode Kruis een afspiegeling is van de samenleving, moet je je daar bewust van worden. Je moet er lol in hebben mensen niet uit- maar in te sluiten. Om dat te bereiken, kun je verschillende onderzoeken bekijken; vooral persoonlijk contact scoort hoog.
Het Rode Kruis is er voor iedereen en door iedereen. En die iedereen moeten we dan dus breed definiëren. Dat is iedereen en dus niet ‘die ander’. Dat betekent een open sfeer naar alle mensen toe, van welke cultuur of sexe of leeftijd of handicap, die nou is. Dan zijn we samen het Rode Kruis – en dat is toch ons doel.

Dit werken we uit in drie groepen met drie stellingen: 1) Diverse minderheden worden beter bereikt met Rode Kruis diensten; 2) Het Rode Kruis is een afspiegeling van de Nederlandse samenleving en 3) Het Rode kruis wordt ondersteund door diverse Nederlanders in tijd en geld.
Dan blijken de stellingen in elkaar over te lopen. De groepen voeren vaak elkaars discussies. Duidelijk is: we moeten diversiteit van alle kanten aanvliegen. Daarbij is iedereen belangrijk. Centraal staat dat de sfeer, het vertrouwen in elkaar en persoonlijk contact van groot belang is.

Het is hartstikke fijn en nodig hierover door te praten. Daarom komt er een interne Yammer-groep: wordt allemaal lid en praat mee! Jij bent nodig!

12 oktober 2016 Posted by | Uncategorized | Plaats een reactie

VAKANTIE !!!!!!

Plannen is vooruitzien. Heeft u uw vakantie al tot in de finesses uitgestippeld? Enfin: dan nemen wij een voorbeeld aan u! Eerst maar ’s kaarten kopen, reisgidsen lezen en de route uitstippelen.

Maar het belangrijkste is al wel gebeurd: JAAH! Ik heb vandaag al weer oploskoffie gekocht voor bij de tent van ’t zomer. Of zouden ze de goede hebben in Frankrijk?

Nee, wij plannen niet voor de vakantie. Maar er moet wel koffie zijn en we weten al dat we deze zomer in Bretagne willen fietsen, dus Floris is vandaag zeer gemotiveerd naar school gegaan voor zijn proefwerk Frans…En we moeten ook maar ’s op zoek naar een goede fietsbus die Reinouts ligfiets wil/ kan vervoeren. En -klein detail- : de bus moet stoppen waar wij willen, anders moeten we nog zo’n end fietsen; of wellicht  moeten we onze route maar aanpassen en gaan stippelen vanaf die busplaats.

PS zoek nog ’n plaatje van een fiets! Want vakantie is aktief – weet je…

17 februari 2016 Posted by | Uncategorized | Plaats een reactie

weer, weer en nog eens weer

Bij ‘weer’ denk ik ook aan vakantie. Met dit ‘weer’ wil ik wel ‘weer’ weg. Maar dat gaat ‘weer’ niet lukken. Dus ga ik nu maar ‘weer’ ’s genieten van mijn vakantieherinneringen. En of dat genieten is! Wel ruim 450 km fietsen, dit keer door De Eifel en Luxemburg, heerlijk! Het laatste stukje over de Vennbahn, oude spoorlijn, mooi fietspad. Zo mooi, dat ook de kinderen flink konden doorfietsen – en hun ouders dus lachend inhaalden – dat belooft wat voor volgend jaar! Want dan gaan we ‘weer’!

foto erbij: nou ja googlet u zelf maar, want dan vindt u een heleboel!

 

9 september 2015 Posted by | Uncategorized | Plaats een reactie

De droom van Sinterklaas

O, wat is de Sint toch heel erg druk
Hij brengt overal 5 december en warm geluk
Maar wat is die wereld o zo groot
Dus pakt Sint zijn snelle stoomboot
En gaat reizen overal en heel ver
– ooh, ziet hij daar de kerstster
En hoort hij in de lucht een rendier?
Met veel mooie lichtjes hier.
Ja dan is nu de kerstman aan de beurt
Als het naar dennen geurt
En de klokjes klingen
En d’englen zingen
O zo wonderschoon!
En dan de volgende kloon
Na kerst en Sinterklaas
Ja! De paashaas!
Overal lent’ en geel
Opnieuw en commercieel
We willen o, zo veel
Maar geen eieren zijn ons deel
De paashaas is verbindend en innovatief
Schattig pluizig en lief
Strooit hij lekk’re pepernoten
En dat heeft hem zeer verdroten
Voor ’s werelds vreugd’en leed
Wat hem speet
Dus maak ’t met oliebol en vuurwerk waar:
EEN GELUKKIG NIEUWJAAR!

6 december 2014 Posted by | Uncategorized | Plaats een reactie

Dagelijks

 

Zomaar ineens is het lente en ik sta voor het raam en zie de kleuren in de tuin weer opschieten.

Op mijn i-phone lees ik dagelijks zodra ik wakker ben het dagelijks woord, een stukje uit de bijbel. Vandaag was dat ‘Dit zegt de HEER: Ga op de kruispunten staan, denk na, kijk naar de oude wegen. Welke weg leidt naar het goede? Sla die in, en vind rust.’Jeremia 6:16.

Na mijn dagelijks rondje fietsen, had ik er weer helemaal zin in. En hee, over welk kruispunt was ik eigenlijk gefietst? Was God daar ook? Om u eerlijk te bekennen: dat zag ik niet bewust, want ik sliep nog. Maar door mijn dagelijkse training, ging ik goed de dag in.

fotoEn- zomaar daarbij- zomaar als cadeautje-, kreeg ik bij thuiskomst- zomaar op de stoep voor mijn huis-, van een buurjongetje (dat ik overigens niet kende) een bosje bloemen! Zomaar bijzonder….

En dat bosje takjes staat nu in mijn vensterbank. Dan kan ik er de hele dag naar kijken en denken ‘doe ’s zomaar’

– en dat dagelijks!

 

25 maart 2014 Posted by | Uncategorized | Plaats een reactie

Filosofie begrijpen…

Zaterdag was ik bij de studieconferentie van de Stichting voor christelijke Filosofie ‘de ziel opnieuw – over innerlijkheid, inspiratie en onderwijs ‘ . Ik vond het referaat van prof dr. Van Riessen goed te volgen – en relevant, zelfs praktisch (de workshop ’s middags deed ze dan ook samen met een docent uit het voortgezet onderwijs)

Soms kom ik er wel eens aan toe iets van een filosoof te lezen. Dan voel ik me heel gewichtig dat ik dat lees. Maar eigenlijk denk ik dan vaak: interessant, maar ik snap het niet! Waarom zegt die schrijver niet gewoon in een goed, duidelijk betoog wat hij bedoelt? Wat verbloemt de schrijver met zijn knappe, breedsprakige betoog? Ach ja, moet ik hier tegenover zeggen: in der Beschraenkung zeigt sich der Meister? Wat is nou de boodschap? Mag ik dit redigeren? Of ben ik nou  te flauw?  Enfin, ik geniet echt wel van die franje…

Maar die lezing afgelopen zaterdag van prof. dr. Van Riessen heeft me aan het denken gezet. Ik ben dan ook benieuwd naar haar komende boek.

Eenvoudig, aarzelend door mij gezegd: zij heeft een verhaal, want de christelijke filosofie heeft een boodschap; en daar is een visie die ik deel. Die ik zowaar snap. Is dat relevantie?

photo

21 januari 2013 Posted by | Ikke, Uncategorized | 1 reactie

Ik ben een supervrouw!

Tja, ik heb de laatste tijd niet veel geblogt. Het is leuk om te schrijven etc., maar andere dingen kosten ook tijd en energie. Het houdt een keer op. Van verhuisrommel tot en met onbetaald werk (en soms solliciteren naar leuk betaald werk). Zoals ik vandaag las op een van mijn ‘wc-kalenders’: de mythe van de moderne vrouw – moderne vrouwen willen alles: interessant werk, een goed-lopend huishouden en lieve kinderen’ Tja, en dan heeft een mens nog zo 8 uur behoefte aan slaap – saai maar waar. In die volgorde staat het er, maar ik ervaar het als allemaal eisen tegelijk. Want bijvoorbeeld die lieve kinderen hebben wel behoeft aan een schoon huis – en anders wel de moeders van vriendjes en vriendinnetjes – om nog maar te zwijgen over schoonmoeders. Maar toch blijft mijn prioriteit: met een boekje in een hoekje.

14 maart 2012 Posted by | Ikke, Uncategorized | Plaats een reactie

Samen echt kerst: kerstvertelling

AAAH! Buiten is het nou zo mooi, al bijna een witte kerst! Morgen is het kerstvakantie, dus dan hebben we lekker tijd voor spelletjes, chocolademelk  en natuurlijk samen voorlezen! Hierbij het verhaal dat ik drie jaar geleden voor Vertel Het Maar schreef (gewoon echt, gewoon uit de bijbel):

 

De zoon van David wordt geboren

Sjok…sjok…langzaam…,steeds langzamer loopt het ezeltje over de weg naar Betlehem. Hij is zo moe. Hij komt helemaal uit Nazaret gesjokt over de stoffige weg.  Sjok…sjok…Is hij er nu al bijna? Hij is zo moe, hij heeft al zo ver gelopen met Maria op zijn rug en Jozef ernaast. Die zijn ook zo moe! De reis is heel lang. Maar ja, ze moesten wel op die verre moeilijke reis helemaal naar Betlehem gaan, want keizer Augustus wil weten hoeveel mensen er in zijn rijk wonen. En als de keizer wil tellen hoeveel onderdanen hij heeft, moeten alle mensen op reis naar de stad waar hun familie vandaan komt. En dus moeten Jozef en Maria met hun ezeltje de hele lange reis maken van Nazaret in Galilea naar de stad van David, Betlehem in Judea. Ze moeten helemaal naar de stad van David, omdat zij afstammen van David en zijn koningshuis! Jozef is dus eigenlijk een prins,al zou je dat niet zeggen van een timmerman uit dat kleine verachte Nazaret, die nu moe en bezweet is van die lange reis. En Maria, (prinses!)  Maria is helemaal moe. Ze is in verwachting van haar eerste baby. Die baby heeft een engel haar aangekondigd: dat is Gods zoon, de echte Zoon van David, de Koning voor altijd, de Koning die goed zal zorgen voor alle mensen.

Maar nu zijn ze ver van huis, en ze zijn zo moe. Sjok… sjok… Hoe lang zou de weg naar Betlehem nog duren? Kijk! Daar zien ze de eerste huizen van Betlehem. Nu zijn ze er bijna! En Jozef zegt: “ Kijk! Daar is Betlehem! Nog even, jongens, en dan zijn we er! Dan zoeken we een herberg en dan kunnen we eindelijk lekker uit rusten.”

En, ja hoor, daar is de eerste herberg al! Ze lopen er snel naartoe. Jozef klopt vol goede moed aan en vraagt om een slaapplek. Maar de herbergier kijkt hem treurig aan en zegt: “ Ik ben al vol. Er zijn al zoveel mensen voor de volkstelling gekomen. Jullie moeten nog maar even verder zoeken, hoor. Succes gewenst!” En hij doet de deur van de herberg voor hun neus dicht. En Jozef, het ezeltje en Maria gaan weer verder. Sjok…sjok…Op zoek naar een herberg. En ze zijn zo moe! Maar overal is het al vol met mensen. Er is geen plaats meer voor Jozef en Maria en hun ezeltje…Waar moet Maria nu haar kindje, Gods zoon, krijgen?

Ze kloppen weer aan bij een herberg en hopen weer dat ze nu kunnen slapen. Maar nee, ook deze herbergier zegt al weer “ Nee, sorry, de herberg is vol.” En dan moeten ze weer verder lopen. O, ze kunnen niet meer! maar vooruit, het moet. Sjok…sjok… Maar dan krijgt de vrouw van de herbergier medelijden met Jozef en Maria en hun ezeltje. Ze loopt achter hen aan en haalt hen terug en zegt: “ We hebben nog wel een stal! ’t Is niet veel, maar het stro is warm en droog. Kom maar.”

Jozef en Maria zijn heel blij dat ze nu eindelijk een plekje hebben gevonden om uit te rusten en laten ook het ezeltje eten bij de kribbe (dat is een oud woord voor voederbak). En dan zoekt het ezeltje een lekkere plaats in het stro en valt meteen in een diepe slaap.

En die nacht gebeurt er iets moois in die kleine stal. Dan wordt daar, in de stal, Gods zoon geboren. Maria noemt hem Jezus, zoals de engel heeft gezegd. Maria neemt haar kindje en wikkelt het in doeken en legt het in de kribbe, terwijl het ezeltje “ia!” zegt. En al was de stal met de kribbe wel een heel eenvoudige plaats voor Gods zoon, toch waren Jozef en Maria heel blij met hun kindje!

 

Buiten, in het veld, zijn herders, die in de donkere nacht, waken over hun kudden schapen. De herders zitten stil bij elkaar en hun schaapjes liggen lekker tegen elkaar aan te slapen…Maar, opeens, is het niet meer donker en stil en is daar een stralend licht!! Een engel van de Here God staat bij hen en zegt: “ Wees niet bang, want ik kom jullie goed nieuws brengen, dat het hele volk met grote blijdschap zal vervullen: vandaag is in de stad van David voor jullie een redder geboren. Hij is de messias, de Heer.

Dit zal voor jullie een teken zijn: jullie zullen een pasgeboren kind vinden dat in doeken gewikkeld in een kribbe ligt.”

En plotseling zijn er bij de engel nog veel meer engelen! Ze vormen een heel groot koor, dat de Here God prijst met de volgende woorden: “ Eer aan God in de hoogste hemel en vrede op aarde voor alle mensen die hij liefheeft.” De herders en hun schaapjes luisteren met open mond naar dit prachtige gezang. En als de engelen weer teruggaan naar de hemel en het weer helemaal stil is in het veld, kijken de herders elkaar aan en zeggen tegen elkaar: “Wat was dat mooi! Deze baby moet wel heel belangrijk zijn, als de engelen voor hem zingen. Hij is Gods zoon, de lang beloofde zoon van David, waarover de hele bijbel ons vertelt. Hij zal ons redden. Hoera!!!

Laten we naar Betlehem gaan om met eigen ogen te zien wat de Heer ons bekend heeft gemaakt.” En ze gaan meteen op weg naar Betlehem en vinden daar Maria en Jozef en het kind dat in de kribbe ligt. Ze knielen eerbiedig voor het kind en aanbidden het. Ze feliciteren Maria en Jozef en ze aaien het ezeltje. Helemaal gelukkig gaan de herders weer verder en vertellen alle mensen over Jezus, de Zoon van David, de Koning voor Altijd, die gekomen is voor alle mensen!

 

En het verhaal van de herders wordt nog steeds verder verteld. Iedereen moet het horen! Daarom is het vandaag Kerst.

 

 

 

 

17 december 2010 Posted by | Uncategorized | | Plaats een reactie

Mooi weer he?

Wat schrijft/denkt u hier:

11 oktober 2010 Posted by | Uncategorized | Plaats een reactie